Kolor zęba to wypadkowa wrodzonej barwy szkliwa i zębiny, przebytych chorób czy urazów, stosowanych leków czy diety. Gdy powstaną przebarwienia zębów, można zastosować preparaty rozjaśniające lub wybielające. Do środków rozjaśniających zaliczają się pasty wybielające, które mogą okazać się skuteczne jedynie w przypadku przebarwień powierzchniowych, spowodowanych dietą lub stosowaniem używek. Pasty działają na drodze mechanicznego ścierania osadów nazębnych, nie ingerują natomiast na drodze chemicznej z przebarwieniami zlokalizowanymi w zębinie. Bardziej dogłębne działanie wykazują bowiem preparaty wybielające. Kojarzone są one często z rozwojem nadwrażliwości zębów. Czy słusznie?

Jaka jest zasada działania preparatów wybielających zęby?

Preparaty wybielające zęby działają na substancje barwne odkładające się w obrębie zębiny. Są to długołańcuchowe cząsteczki, które pod działaniem preparatów wybielających rozpadają się na krótsze pochodne. Najczęściej stosowanymi substancjami utleniającymi jest nadtlenek wodoru lub nadtlenek karbamidu. Dyfundując przez szkliwo w głąb zębiny, substancje te reagują z substancjami barwnymi rozbijając ich wiązania chemiczne. Mniejsze cząsteczki dyfundują poza obręb zębów lub pochłaniają znacznie mniej światła, a zatem stają się niewidoczne. W zależności od zastosowanych stężeń substancji utleniających, mogą być one wykorzystywane w metodach nakładkowych, do wykonania w warunkach domowych, lub zabiegów wybielających zęby w gabinecie dentystycznym. Stosunkowo częstym powikłaniem jest nadwrażliwość zębów. Czym jest nadwrażliwość zębów? I czy można jej zapobiec?

Nadwrażliwość zębów – nie tylko konsekwencja wybielania

Nadmierna wrażliwość zębów to zjawisko występujące dość powszechnie i nie zawsze związane jest z wybielaniem zębów. Polega na odsłonięciu kanalików zębinowych, które przebiegają od zewnętrznej granicy zęba do jego środka, gdzie zlokalizowane są zakończenia nerwowe. Te mikroskopijne struktury zawierają płyn, który przemieszcza się pod wpływem zimna, gorąca, dotyku lub wysokiego stężenia cukrów w jamie ustnej. Gdy dojdzie do stymulacji zakończeń nerwowych, odczuwalne jest to jako silny dyskomfort i ból.

Wybielanie zębów najczęściej wiąże się z przejściową, a zatem mało dotkliwą nadwrażliwością zębów. Stosowanie zbyt dużych stężeń nadtlenku wodoru nie spowoduje lepszego efektu wybielającego, a jedynie poskutkuje osłabieniem zębiny i nadwrażliwością. Warto zatem ostrożnie dozować stężenie substancji aktywnych, a profilaktycznie stosować środki zawierające 3% azotan potasu oraz 0, 11% jonu fluorkowego na 30 minut przed zabiegiem. Ponadto na rynku dostępne są pasty na nadwrażliwość zębów, które tworzą trwałą warstwę mineralną na powierzchni zęba zapobiegając powstaniu bólu. Nie należy zatem bać się wybielania zębów, a jedynie stale zapobiegać nadwrażliwości poprzez stosowanie odpowiednich past oraz unikanie produktów sprzyjających jej rozwojowi: cytrusów, napojów gazowanych czy soków owocowych.